( 1 ) سورهء سى و دوم : الهمزه طبرسى از مقاتل نقل مىكند كه گفت : اين سوره در شأن وليد بن مغيره نازل شده است . او پشت‌سر نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله غيبت مىكرد و به او تهمت مىزد و اين موافق با قول قتاده و سعيد بن جبير در معناى همزة مىباشد كه به معناى غيبت‌كننده است . لمزة به معناى طعنه‌زننده مىباشد . ابن عباس و الحسن و ابو العاميه و عطاء بن ابى رباح اين مطلب را بر عكس نقل كرده‌اند ؛ يعنى همزه كسى است كه در جلوى شخص به وى طعنه مىزند و لمزه كسى است كه در غياب شخص او را غيبت مىكند . « 1 » در هر حال اين سوره - با توجه به اين روايات - اوّلين سوره‌اى است كه در مذمّت وليد نازل شده است و او را به خاطر كارهايى كه عليه پيامبر انجام مىدهد به شدت مىكوبد ، قبل از آن كه ديگر استهزا كنندگان را مورد ملامت و سرزنش قرار دهد . از ابن اسحاق روايت شده است كه اين سوره در شأن امية بن خلف جمحى نازل شده است ؛ زيرا او نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله را بسيار مسخره مىكرد . « 2 » در روح المعانى آمده است كه اين سوره در شأن عاص بن وائل « 3 » نازل شده است كه او هم رسول الله صلّى اللّه عليه و آله را مسخره مىكرد . ( 2 ) سورهء سى و سوم : المرسلات سيوطى در الدر المنثور از عبد الله بن مسعود در مورد اين سوره روايت مىكند كه گفت : هنگامى كه ما با نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله در غارى در منى بوديم سورهء « وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً » ؛ « سوگند به فرستاده‌شدگان پىدرپى » نازل شد . « 4 » ( 3 ) سورهء سى و چهارم : ق در اين سوره خداوند مىفرمايد : « أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ ، مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُرِيبٍ الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ » « 5 » ؛ ناسپاسان لجوج را به جهنم دراندازيد

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 1 ، ص 818 . ( 2 ) . سيرهء ابن اسحاق ، ج 1 ، ص 382 . ( 3 ) . روح المعانى . ( 4 ) . الدر المنثور ، ج 6 ، ص 302 . ( 5 ) . ق ( 50 ) ، 24 - 26 .